
“چرا تکرار خمیازهها میتواند هشداری برای بیماریهای جدی باشد؟”
یکی از رایج ترین باورهای غلط در مورد بیماری قلبی این است که هیچ علامتی ندارد. این زمانی است که علائم قبل از شروع بیماری قلبی ظاهر می شود و در صورت آگاهی فرد می توان خطر مرگ را تا حد زیادی کاهش داد. در مقاله ای در مجله اینترنتی بنوان در مورد خمیازه مزمن صحبت خواهیم کرد.
خلاصه این مطلب
خمیازه های خطرناک
دانشمندان دانشگاه کارولینای جنوبی در آمریکا می گویند یکی از علائم شایع حمله قلبی حالت تهوع است. اگر فردی اغلب بدون احساس خواب آلودگی جیغ می کشد، این می تواند یکی از علائم مهم قبل از حمله قلبی باشد.بله، خیلی چیزها می توانند باعث فریاد زدن شوند که اصلی ترین آنها بی خوابی است. اختلالات خواب شبانه (بی خوابی)، نارکولپسی (حملات خواب)، و استفاده از داروهایی که بر خواب تأثیر می گذارند.
بیماری های جدی دیگر، مانند خونریزی داخلی، تومورهای مغزی، ام اس و سکته مغزی می توانند باعث ایجاد جدی و غیر قابل توضیح شوند. . فریاد زدن شخصا.
اما علیرغم تحقیقات گسترده دانشمندان برای تعیین علت اصلی سکسکه. برای انسان خطرناک است، هنوز هیچ دلیل علمی کشف نشده است. برخی معتقدند که اصطکاک باعث افزایش اکسیژن خون و کاهش دمای مغز می شود.

چه کسانی در خطر حمله قلبی قرار دارند؟
متخصصان قلب و عروق خاطرنشان می کنند افرادی که در گرم ترین روزهای سال هنگام ورزش خمیازه می کشند در معرض خطر بیماری قلبی هستند. خمیازه مضر در این افراد نشان دهنده مشکل قلبی است.
یک مطالعه انجام شده در آمریکا نشان می دهد که جویدن مستقیماً با مکانیسم تنظیم حرارت بدن ارتباط دارد. هنگامی که سایر مکانیسم های خنک کننده بدن از کار می افتند، مغز دستور خنک سازی می دهد. گرفتگی رگ ها پمپ خون را برای قلب سخت تر می کند و این استرس گرمای بیشتری ایجاد می کند. بنابراین افراد مبتلا به بیماری قلبی زیاد عرق می کنند و دمای بدنشان بالا می رود.
تکرار خمیازهها میتواند بیش از یک علامت ساده از خستگی یا بیحوصلگی باشد؛ بلکه گاهی اوقات میتواند نشانهای از مشکلات جدیتر در بدن باشد. خمیازه کردن مکرر ممکن است به دلیل نقص در سیستم عصبی مرکزی باشد و میتواند هشداری برای بیماریهایی نظیر مولتیپل اسکلروز، صرع، یا حتی تومورهای مغزی باشد. تحقیقات نشان میدهند که خمیازه کردن بیش از حد میتواند به دلیل تغییرات در سطوح دوپامین و سایر نوروترانسمیترهای مغز رخ دهد، که این تغییرات میتوانند نتیجه مشکلات پیچیدهتری باشد
با توجه به تحقیقاتی که درباره خمیازه مضر انجام شده، آیا تعبیر اشتهایی مزمن نشانهی قطعی بیماریهای قلبی است یا میتواند علتهای دیگر نیز داشته باشد؟ تعریف علمی دقیق چیست؟
آیا افزایش سطح اکسیژن خون در هنگام خمیازههای مکرر میتواند تاثیر ملموسی بر سلامت قلب و عروق بگذارد؟ همچنین، چگونه میتوان این موضوع را با تحقیقات علمی ثابت کرد؟
آیا میزان خمیازههای فردی ممکن است بخشی از معاینههای پیشگیری برای بیماریهای قلبی توصیف شود؟ برای تشخیص زودهنگام باید به چه علائمی دقت کرد؟
به عنوان یک فرد عادی، چطور میتوانم بفهمم که خمیازههای مکرر من نشانهای از مشکلات قلبی جدی هستند؟ آیا نشانههای دیگری هم باید در نظر گرفت؟
چطور بیماران با سابقه بیماری قلبی میتوانند از علائم خمیازه پی بگیرند و چه اقداماتی برای پیشگیری باید انجام دهند؟ راهنمایی متخصص قلب چگونه خواهد بود؟
آیا سطوح دوپامین غیرطبیعی در مغز تنها عامل خمیازه مکرر هستند یا عوامل دیگری هم تاثیرگذارند؟ تحقیقی درباره تومورهای مغزی وجود دارد که این موضوع را تائید کند؟
برای مبارزه با خمیازههای مکرر و جلوگیری از مشکلات قلبی چه روشهای پیشگیرانهای را توصیه میکنید؟ تناسب اندام و تغذیه چه نقشی در کنترل وضعیت دارد؟
جدای از علائم مشترکی مثل خمیازه، کدام یک از روشهای تشخیصی مدرن برای تشخیص زودهنگام حملات قلبی وجود دارد؟ این روشها چقدر معتبر هستند؟
آیا برای افرادی که دچار اختلالات خواب مانند نارکولپسی هستند، خمیازه مکرر علامتی برای مشکلات قلبی است؟ آیا تحقیقات مرتبطی وجود دارد؟
آیا در شرایط خاصی که فرد خمیازه مکرر میکشد، نیاز به معاینه فوری پزشکی دارید یا فقط در صورت وجود سایر علائم نگرانکننده اهمیت دارد؟